جاوابى ، از قدماى اصحاب ماست ؛ زيرا ، چنانچه خود اظهار داشته ، از گروهى از پيشينيان ، از جمله ، على بن احمد بن ابى عبد اللّه برقى از پدرش ، و همچنين از جمعى از مشايخ صدوق و شيخ مفيد و شيخ طوسى و امثال ايشان روايت مىكرده است ، ليكن ، رواياتش را ، مصدر به نام مشايخش نمىكرده است . در اين مقام اين اشكال به نظر مىرسد : هرگاه جاوابى از مشايخ شيخ طوسى روايت كرده است ، چگونه ممكن است از ابو عبد اللّه محمّد بن احمد ابن شهريار خازن كه از شيخ طوسى نقل حديث مىكرده ، روايت كرده باشد و ابن خازن ، شيخ اجازه او باشد ؟ سيد بن طاوس ، اثرى به نام التحصين لاسرار ما زاد عن كتاب اليقين فى فضائل امير المؤمنين عليه السّلام ، تأليف كرده و كليه اخبارى كه در اين كتاب ياد كرده منقول از كتاب نور الهدى جاوابى بوده است مگر اخبار اندكى را كه در آخر كتاب متذكر شده است . ابن طاوس ، در كتاب التحصين گويد : در كتاب نور الهدى و المنجى من الردى تأليف حسن بن ابى طاهر احمد بن محمّد بن حسن جاوابى كه خط شيخ سعيد حافظ محمّد بن محمّد ، معروف به ابن الكامل و محمّد بن هارون بر آن نوشته بود ، هر دو تن متفقا آنچه در آن تأليف آورده شده مسلم دانسته و معانى آن را تصديق كرده‌اند . در جاى ديگر از ، التحصين گويد : و از كتاب نور الهدى و المنجى من الردى تأليف حسن بن ابى طاهر جاوابى « 1 » و همان‌طور كه گفتيم خط مقرى صالح محمّد بن هارون و محمّد بن كامل بر آن بوده و اين دو تن به اتفاق مؤلفش اعتراف كرده‌اند كه اخبار و احوالى كه در آن نوشته شده است ، محقق و مسلم است .

--> ( 1 ) - در پاورقى آمده ، در حله محله‌اى است به نام « محلة الجاوابين » و ممكن است جاوابى ، از مردم ، آن محله بوده باشد كه آن ، منسوب به حله است - م .